Jako proboszcz ks. Borkowski prowadził inicjatywa na wielu płaszczyznach - duszpasterstwa, kultury, lecz zajmował się też licznymi pracami remontowymi katedry. W okresie jego proboszczowania świątynia odzyskała miniony gotycki charakter. Już 21 grudnia 1969 religijny został na wskroś biskupa Drzazgę nowy, marmurowy ołtarz według projektu Augusta Klimkowskiego, dopasowany do standardów Soboru Watykańskiego II (starania o ten ołtarz podjął poprzednio proboszcz Jagłowski). Szereg prac remontowych przeprowadzono w środku związku z przypadającym w środku 1980 600-leciem katedry. W 1970 dokonana została uzdrowienie wieżyczek. W latach 1972-1974 wymieniono stare sosnowe ławki na dębowe, według projektu Antoniego Pospieszalskiego; dodano podobnie taborety na rzecz kapłanów dodatkowo asysty, oraz prezbiterium wzbogaciło się, za sprawą darowi rektora "Hosianum" ks. Władysława Turka, o 18 ław na rzecz alumnów. W lipcu 1972 wymieniono posadzkę katedry. W latach 1972-1976 wstawione zostały witraże o tematyce biblijnej, zaprojektowane na wskroś Hannę Szczypińską. W lipcu 1976 przebudowane zostało prezbiterium (według projektu prof. Władysława Pieńkowskiego), które powiększono, zmieniono wystrój, oraz podobnie przesunięto ołtarze Matki Boskiej Ostrobramskiej dodatkowo św. Józefa. W 1978 wyremontowane zostały katedralne organy. W 1981 pojawiła się nowa założenie elektryczna, zainstalowano lampy oświetleniowe pod świątyni, zaś w środku nowe żyrandole również kinkiety zaprojektowane plus wykonane na wskroś Wacława Szconia. W 1984 wnętrze katedry uzupełniono o nowe obrazy. Wykonywane dotychczasowy również liczne prace konserwatorskie, m.in. latem 1982 z korzeniami odmalowano wnętrze kościoła. W okresie proboszczowania ks. Borkowskiego tum wzbogaciła się zresztą o dwójka nowe ołtarze - Matki Boskiej Różańcowej plus Matki Boskiej Częstochowskiej.